Kampdag 5: De Survivaltocht der Galliërs – niet alle wegen leiden naar Rome…

Gruey: overleven als een echte Galliër
Vandaag geen gewone kampdag, maar de Survivaltocht der Galliërs. Onze jonge avonturiers vertrokken op pad met één doel: de mysterieuze slaapplek in het bos bereiken, maar de weg daar naartoe? Die moesten ze zelf vinden. En geloof ons: niet alle wegen leidden vandaag naar Rome…Met kaart, kompas en scherpe speurneuzen baanden ze zich een weg door het landschap. De tocht was stevig, maar de motivatie was groot: onderweg wachtten de mooie slaapplek en het ultieme kampeergevoel.

Eenmaal aangekomen, gingen de groepen aan de slag als ware Gallische architecten. Met stokken, zeilen en een flinke dosis creativiteit werden prachtige hutten gebouwd, stevig genoeg om zelfs een regenbui of nieuwsgierige everzwijn te trotseren. De kookkunst werd verplaatst naar het bos: Op gasbranders werd een heerlijke pastamaaltijd gekookt. Geen toverdrank, maar zeker voedzaam genoeg om de Romeinen op afstand te houden.

De nacht valt in het bos, maar de sfeer is warm. Onze Galliërs liggen er goed bij.
Morgen keren ze terug naar het kamp, een ervaring rijker!

Gerardmer: Dropping Day – verdwalen, bouwen en verhalen
De dag begon onschuldig… we zouden naar Spinaparc gaan, dachten we. Maar dat dachten we dus fout. Want plots stopte de bus op een verlaten bospad en kwam de boodschap: “Jullie worden gedropt.”

Vrijdag 2 werd afgezet bij Hautmougy, Vrijdag 3 verdween ergens in de bossen rond Harsault. Geen telefoons, geen gps, alleen een kaart, een rugzak, en een flinke dosis lef. De missie? De weg terugvinden én zelf een kamp bouwen. De tocht was uitdagend: Modderpaden, verdwalen, omwegen en de beruchte “zijn we wel goed?”-momenten, maar zoals echte Galliërs betaamt, gaf niemand op.
Bij aankomst op de zelfgekozen slaapplekken werden meteen hutten gebouwd van zeil, touw en hout. Slaapplaatsen onder de sterren, zoals het hoort op een droppingsnacht. ’s Avonds kwamen beide groepen samen rond het kampvuur. Met verhalen, gelach, marshmallows en een knisperend vuur werd het een avond om nooit te vergeten. Een beetje magie, een beetje rook in de ogen, en heel veel kampgevoel.

Morgen keren de groepen weer terug naar hun thuisbasis – iets vermoeider, veel trotser, en een ervaring rijker.

Overleven als een Galliër?
Missie geslaagd.